Ο Ηλίας Σιμόπουλος (23 Νοεμβρίου 1913 – 30 Αυγούστου 2015)  Έλληναςσυγγραφέας με καταγωγή από την Αρκαδία . Γεννήθηκε στον Κραμποβό (σημερινό Καστανοχώρι Αρκαδίας ) Καταγόταν από αγροτική οικογένεια της περιοχής .  Σπούδασε νομικά στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και άσκησε για μακρά περίοδο το δικηγορικό επάγγελμα .Από τα νεανικά του χρόνια επιδόθηκε στην ποίηση .Μαθητής ακόμη έγραφε ποιήματα και κείμενα τα οποία και έβλεπε να δημοσιεύονται στη ΔΙΑΠΛΑΣΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΩΝ την ΠΑΙΔΙΚΗ ΧΑΡΑ και άλλα έντυπα.Από το 1934 έως και το 1936 υπήρξε γραμματέας της Καλλιτεχνικής Επιτροπής στην ΕΝΩΤΙΚΗ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΡΓΑΤΩΝ ΕΛΛΑΔΟΣ της οποίας μεταξύ των άλλων ήταν μέλη ο Κώστας Βάρναλης ο Μενέλαος Λουντέμης και ο Γιάννης Ρίτσος . Επίσης υπήρξε και σκηνοθέτης στο Εργατικό Θέατρο της ίδιας συνομοσπονδίας . Το καλοκαίρι του 1936 με την κήρυξη της δικτατορίας του Μεταξά η δικτατορία σταμάτησε την έκδοση της πρώτης ποιητικής του συλλογής ΕΝΑΓΩΝΙΑ που ήδη βρισκότανε στο τυπογραφείο . Αργότερα συνελήφθη για τη δραστηριότητα του από την ειδική ασφάλεια , βασανίστηκε και εκδιώχτηκε από τη σχολή εφέδρων αξιωματικών . Με τις αλλεπάλληλες επιδρομές στο σπίτι του κατασχέθηκαν όλα του τα χειρόγραφα και καταστράφηκε το μέχρι τότε αρχείο του . Έλαβε μέρος στον Ελληνοαλβανικό πόλεμο και στην Εθνική Αντίσταση.

Το 1946 κυκλοφόρησε την πρώτη του ποιητική συλλογή, με τίτλο «Χαιρετισμός στον πρώτο ήλιο». Από τα γνωστότερα έργα του είναι η «Αρκαδική Ραψωδία» (1958. Τα έργα του έχουν μεταφραστεί και σε άλλες γλώσσες.

Ασχολήθηκε επίσης με φιλολογικές μελέτες κριτική λογοτεχνίας και θεάτρου και υπήρξε μέλος κριτικών επιτροπών όπως η επιτροπή κρίσης Κρατικού Βραβείου Ποίησης.). Ήταν πρόεδρος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών από το 1984 ως το 1989, η οποία το 2011 τον πρότεινε για το  Νόμπελ Λογοτεχνίας  . Ποιήματά του έχουν μελοποιήσει οι συνθέτες Γιάννης Σπανός

(Ο θρήνος της μάνας ) , Ιωσήφ Μπενάκης (Αρκαδική Ραψωδία , Φονιάς και ο ύμνος της ειρήνης ) Ηλίας Στασινός (΄Υμνος στα Λύκαια) και Φαίδων Πρίφτης( Ο φονιάς ).

Πέθανε σε ηλικία 102 ετών και κηδεύτηκε στη γενέτειρά του.

Ποιητικές του συλλογές

• «Χαιρετισμός στον πρώτο ήλιο» (1946)
• «Αρκαδική Ραψωδία» (1958)
• «Έκτη Εντολή» (1959)
• «Το σπίτι με τις χελιδονοφωλιές» (1961)
• «Το μεγάλο ποτάμι» (1964)
• «Τεκμήρια» (1968)
• «Τα ρόδα της Ιεριχώς» (1970)
• «Το τετράδιο της γης» (1971)
• «Μικρές Μαρτυρίες» (1972)
• «Εναγώνια» (1974)
• «Προσπελάσεις» (1976)
• «Σημαφόροι» (1980)
• «Εσπερινός Απόλογος» (1983)
• «Οι πληγές και τα παράθυρα» (1986)
• «Μακρινό Ταξίδι» (1990)
• «Πέτρες» (1992)
• «Ράθυμες ώρες» (2010)

Το 1989 και το 1990 εκδόθηκαν από τον εκδοτικό οίκο Γκοβόστη τα «Άπαντά» του σε δύο τόμους. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στα Αγγλικά, τα Γαλλικά, τα Γερμανικά, τα Κινέζικα, τα Ιταλικά, τα Ρώσικα και σε αρκετές ακόμα γλώσσες. Τα περισσότερα βιβλία του Ηλία Σιμόπουλου βρίσκονται στην βιβλιοθήκη της ΠΑΝΑΡΚΑΔΙΚΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ με τιμητική διάθεση από τον ίδιο το λογοτέχνη .